Wie ben ik

  Dogfrisbee

  D.O.G

  Training

  Reglementen

  Inschrijven

  Wedstrijden

  Foto's

  Demo's

  Wandeling

  Links  

  Wedstrijd

  Contact

  Coco

Coco is 18 mei 2007 geboren en komt van  Wyndanwood. Haar volledige naam is Wyndanwood Willow Creek.

                                              Dit zijn haar ouders Cash en Sprite.

Ik had al heel lang op dit nest gewacht. Ik wilde zo graag een Australian Shepherd NBT (Natural Bob Tail, dus zonder staart). Toen ze eenmaal geboren was, kon ik niet wachten om er naar toe te gaan. Dus toen ze 14 dagen oud waren ben ik wezen kijken en ging ik meteen voor haar. Zulke mooie donkere kleuren had ik nog nooit gezien en die vlekken vond ik al helemaal geweldig. En springen deed ze met een week of 6 ook al.

Na bijna elke week wezen kijken mocht  ik haar 14 juli dan eindelijk mee naar huis nemen. Op de link foto's van Coco zijn de foto's vanaf die tijd te zien.

Foto's van Coco

Een demo in Leek toen ze nog maar 9 weken was.

5 mei; Heb ik weer. Vandaag in Luttelgeest een fotoreportage van Coco laten maken. Gelukkig was het mooi weer. Eerst naar een stukje gras gelopen, omdat mevrouw ander meteen in het water zou springen en alle foto's er nogal nat uit zouden zien. Wat lopen, rennen en snuffelen, en ineens zag je haar denken o ja die was ook nog mee, de fotografe was ook wel erg leuk, dus daar liep ze dan ook weer steeds naar toe. Na een tijdje zijn we naar een ander plekje gegaan. Onderweg liepen we langs water, maar omdat we nog steeds droge foto's van Coco wilden, mocht ze er niet in. Dat vond zij maar niets. Na een poosje, bleef Coco staan en maakte een spelboog, ging weer recht op staan, blafte een paar keer, keek naar ons, deed een pasje naar achteren, blafte weer, liep weer een pasje naar voren. Ik kon duidelijk aan haar zien, dat daar wat was. We liepen er naar toe en toen zagen we een mooie maar best wel grote ringslang (ik schat zo'n 120 cm.). Met zijn kop in de richting van Coco en zijn tongetje naar buiten om te kijken wie waar was. We deden een stap naar achteren en hij schoot het water in. Pffff.... ik vond het best wel even eng. De fotografe vertelde mij dat ze zulke kleine tanden hebben dat ze niet echt goed kunnen bijten en dat ze leven van amfibieën. Een zorg minder dus. Nou voor Coco niet hoor, ze heeft er tijdens de verdere wandeling zeker 4 verwezen. Ben ik dus weer klaar mee. De foto's staan op de site, onder het kopje foto's van Coco.

27 april weer lekker met Coco gezwommen in Waskemeer. Ze wilde maar niet ophouden. Zelf na het afdrogen wilde ze weer het bad in. Na een half uur zwemmen leek ze nog niet moe te zijn.

5 april 2008 vandaag voor het eerst met haar gefietst. De springer weer goed vast gezet, want wanneer ik normaal gesproken de fiets uit de schuur haal, wil Coco nog wel eens de wielen gaan drijven. Coco aan de springer vast gemaakt en hem maar eerst eens als loopfiets gebruikt. Raar gezicht. Dat vond Coco dus ook. Dus ben ik maar op de fiets gestapt, met de gedachte er zit toch een rem op. Ja die moest ik dus maar meteen gebruiken, want mevrouw accelereerde en schoot er tussen uit. Maar goed, na veel belonen, liep ze al snel heel netjes mee. Mijn knap meisje.  Ik ben trots op haar.

23 maart 2008 begint het tegen de avond te sneeuwen. Dikke vlokken vallen naar beneden. Coco wil ze allemaal hebben. Ze springt en springt. En bij iedere sprong hapt ze naar de vlokken. Regelmatig hoor je haar kaken op elkaar klappen. Geweldig vindt ze het.  De volgende morgen lag het sneeuw er nog. Coco helemaal blij. Ze is niet bij de deur weg te halen. Iedere keer ligt ze weer voor de deur, om er heel snel tussendoor te schieten, wanneer iemand de deur open doet. Ik denk dat ik veel buiten ben, vandaag.

26 januari 2008 hebben we examen gedaan op de hondenschool. Het waaide erg en alles verliep goed. Zelfs de plat deed ze in 1 keer, dit heeft ze maanden niet gedaan. Nadat ze als pup de rollover deed en daarna de plat moest doen. Was het ineens over, ze deed het niet meer. Na lang opbouwen en wachten totdat ze al op 1 bil lag, deed ze het ineens weer ????? Ik blij. Maar door de hevige wind, waaiden de examenformulieren weg. Helaas geen cijfers dus, maar wel geslaagd. Dinsdag  zijn we naar de gevorderdengroep geweest. Coco zo gek als een deur. Ik dacht dat ik alles al wel met haar gehad had. Niet dus. Aan het einde van de les, moesten we nog even wachten, voordat we door de hal konden om naar de auto te gaan. De volgende groep begon alvast de behendigheidsbaan op te bouwen. Coco zag de tunnel aankomen. Iemand droeg de zware gevouwen tunnel in haar armen. De tunnel kwam dichterbij en Coco begon blij te springen. Op het moment dat de tunnel naast Coco is, bedenkt ze zich geen moment en springt in de bewegende tunnel om er vervolgens aan de andere kant weer uit te komen. Met een kop van zo kan het ook! Ja toen iedereen ging lachen wilde ze nog wel een keer.

28 december 2007 zijn we naar een huisje in Lauwersoog gegaan. We hebben daar veel kunnen lopen. Het is een natuurgebied en jammer genoeg mogen de honden niet overal los lopen. Het was lekker rustig in het park en er werd alleen maar om 12 uur 's nachts vuurwerk afgeschoten. Heb weer wat nieuwe foto's op de fotopagina gezet. 2 januari zijn we naar waskemeer gegaan om daar in het natte neuzenbad te zwemmen. Coco haar frisbeemaatje Mailo was ook mee. Eerst moest ze aan een flexlijn om te leren via de trap het water in en uit te gaan. Coco had dat vrij snel door en toen mocht ze dan ook zonder lijn zwemmen. Mailo had nog nooit gezwommen en vond het allemaal een beetje enger. En dan heb je ook nog zo'n draak in het water liggen, die gewoon over je heen zwemt, omdat ze alleen maar ook voor de frisbee heeft. Hier een klein zwemfilmpje.

14 december. Vandaag zijn we weer wezen speuren. Ze vindt het geweldig en trekt behoorlijk. Volgens de kenners gaat dit over. Ik hoop het, want na het speuren heb ik bijna geen arm meer over. Vandaag hebben we zelfs een bochtje in het spoor gelegd. Ik zelf wist niet meer waar het bochtje was, maar Coco rook het wel en ging gewoon door. Reddingshondentraining gaat ook goed. Ze zoekt al uit zicht en blaft bij het slachtoffer. Maar ze springt er ook nog bovenop. Hier moeten we dus nog aan werken. Maar dat zal wel lukken.

13 december. De kerstboom staat. Ik had heel wat verwacht, maar Coco was toch aardig rustig. 1 veertje heeft het niet overleeft. Die heeft ze opgegeten. Alle ballen zijn besnuffeld en we hebben heel lang naar de boom liggen kijken. Maar dat is het, de boom wordt geaccepteerd. Het is of ze denkt, oké baas, als jij dit zo graag wilt...

25 november. Coco heeft weer wat nieuws ontdekt. Ze speelt verstoppertje achter de lamellen  wanneer deze  's avonds dicht zijn. Hoe ze er achter komt weet ik niet (de lamellen zitten ook onder met touwtjes vast). Heel voorzichtig loopt ze dan achter de lamellen te struinen, naar .....

Ze is nu 6 maanden en groeit uit naar een hele mooie hond. Ze is ontzettend actief en haalt me soms het bloed onder mijn nagels vandaan. Een keer slikken en opnieuw beginnen.

16 november is ze gecastreerd. De operatie is goed verlopen. Vrijdags was ze wat schrikachtig, het was net of er allemaal naalden in haar buik staken, dan vloog ze weer overeind en wilde wel in mij kruipen. Was best wel zielig. Heel anders dan ik gewend was. Fleur lag te huilen als een wolf. Kreeg een brief van de dierenarts mee waarin stond dat ze 3 dagen niet moet spelen en springen en dat ik haar aan de lijn moest uitlaten. Nou is dat laatste geen probleem. Maar spelen en springen. Ik heb van alles geprobeerd. Haar de brief laten zien, via pictolezen duidelijk proberen te maken, gebaren gebruikt. Maar niets hielp. 1 dag na de operatie sprong mevrouw al weer vrolijk van en op de bank en haar rubberen kip vloog letterlijk al weer door de kamer.  Ik had nog zo gezegd, niet ..... Maar ja, het ziet er goed uit dus. Snel herstel. Ik wilde de kap van de dierenarts niet gebruiken, dat liep ze in de praktijk zo ongelukkig mee rond. Dat ik een rompertje heb gekocht en die heeft ze aan wanneer ik niet op haar kan letten. En zeg nou zelf, het staat toch enigJ Ze krijgt hele mooie donkere kleuren en daar ben ik heel erg blij mee.

Het is nu eind oktober en rondom haar lijf en poten is de puppyvacht weg. Wat komen er mooie kleuren te voorschijn. 4 verschillende bruine tinten en een glans dat ze op haar vacht heeft.

Ook zijn we begonnen met reddingshondentraining. Wanneer ze het slachtoffer met haar balletje ziet weglopen gaat ze tekeer. Nu blaft ze al bij het slachtoffer en vindt ze het slachtoffer zelfs al, wanneer ze die niet heeft zien weglopen. Het echte zoekwerk moet nog komen, maar het begin is er en het is geweldig om te zien. Ik ben trots op haar.

Zwemmen vindt ze helemaal geweldig. Eerst aan water wennen omdat we nog niet naar het Heerderstrand mochten. Video Maar vanaf het moment dat we naar het Heerderstrand mogen, is ze helemaal gek op water Video. Ze zwemt zonder problemen. Eén van de eerste keren, heb ik haar een beetje geholpen door mijn broekspijpen helemaal op te rollen tot boven. Schoenen uit en het water in lopen. Gelukkig was het niet koud, wel veel wind. En dat heb ik geweten. Ik loop in het water en Coco heel goed achter me aan spetterend, maar het ging steeds beter. Totdat er wat golven aankwamen. Coco vond dit niet erg, ik wel. Want toen was ik dus wel helemaal nat. Ik had de golven niet gezien, was zo bezig met Coco en het zwemmen van haar. Maar goed het was gelukkig niet koud. Toen ik aan de kant kwam met een tevreden Coco leek het net of ik het in mijn broek had gedaan. Maar dat deerde mij niet. Coco had gezwommen. Hier heb ik helaas geen filmpje van. En vanaf dat moment zwemt ze altijd als we bij water komen.

Tanden wisselen ging heel erg vlot. Alleen de hoektanden waren wat moeilijk, die zaten dubbel. Maar gelukkig zijn die er ook nog net op tijd uitgevallen. Het is een echte bezige bij. Wanneer ik een keer niet kan lopen, dan verneem ik dat meteen. Ze blijft bezig en haar enige rustmoment is wanneer ik haar in de bench doe.

Op 25 augustus 2007 hebben we mee gedaan aan het Landenkampioenschap Dogfrisbee. Ze was toen 14 weken en het leek me leuk om te socialiseren. Maar ik mag ontzettend trots op haar zijn, want Coco mag zich Nederlands Kampioen Dogfrisbee van de puppyklasse noemen. Ze liet maar liefst 14 pups achter zich.  Video van de wedstrijd. En dan te bedenken dat ik alleen maar wilde socialiseren en al helemaal niet voor de winst wilde gaan. Ik heb dan ook 1 avond naast mijn schoenen gelopen